Απόγευμα Πέμπτης, φεύγω από τον Πειραιά για να συναντήσω στην Αθήνα έναν άλλο Πειραιώτη, τον βρήκα στα δικά του μέρη αυτά του πανεπιστημίου Αθηνών , πρόκειται για τον Κώστα Μπουρλετίδη πρόεδρο του συνδέσμου αποφοίτων της Ιωνιδείου σχολής Πειραιά. Αυτή η συνέντευξη είναι διαφορετική από τις άλλες, ξεχωρίζει γιατί όταν τον ρώτησα αν θα την κάνουμε μου απάντησε: ¨έλα να μιλήσουμε για το σχολείο μας¨… Είναι μια κουβέντα μεταξύ συναπόφοιτων, για τα βιώματα, τις εικόνες και την ιστορία αυτής της σχολής που περάσαμε και οι δύο πιτσιρίκια της πρώτης γυμνασίου, βγήκαμε έφηβοι στα 18 και ακόμα αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ζωής μας και ειδικά για τον Κώστα που δεν έχει σταματήσει να αγωνίζεται από παιδί για να μην σβήσει αυτή η ιστορία.
Πειραιάς και Ιωνίδειος, πως συνδέεται η ιστορία του σχολείου με αυτήν της πόλης;
Η Ιωνίδειος είναι ταυτισμένη με την ιστορία και την εξέλιξη του Πειραιά, δώδεκα μόλις χρόνια από την δημιουργία του δήμου Πειραιά ξεκινούν τα πρώτα βήματα του σχολείου. Μετά την δημιουργία των πρώτων υποδομών της πόλης έρχεται το αίτημα των κατοίκων για την δημιουργία σχολείου στην καρδιά της. Τότε ο Πέτρος Ομηρίδης δήμαρχος του Πειραιά αποφασίζει να απευθυνθεί στον πλούσιο επιχειρηματία από την Κωνσταντινούπολη, Κωνσταντίνο Ιωνίδη, για να συνδράμει στην δημιουργία του. Ο Ιωνίδης ανταποκρίνεται θετικά στέλνοντας το τεράστιο για την εποχή ποσό των 40.000 δραχμών, βάζοντας παράλληλα όρους που διασώζουν το σχολείο ως σήμερα καθώς δεν δέχθηκε απλά την παραχώρηση του οικοπέδου, αλλά ζήτησε την δέσμευση πως πάνω σε αυτό θα βρίσκεται πάντα σχολείο. Έτσι ευτυχώς το σχολείο διασώζεται ως σήμερα και δεν βλέπουμε για παράδειγμα κάποιο εμπορικό κέντρο στην θέση του. Η Ιωνίδειος απαντά στο αίτημα των κατοίκων του Πειραιά για εκπαίδευση και έπειτα και για το ενιαίο σχολείο με όλες τις βαθμίδες της , καθώς μέχρι τότε τα παιδιά έπρεπε να πηγαίνουν στην Αθήνα γυμνάσιο. Μετά το πρώτο γυμνάσιο Αρρένων Πειραιά δίπλα από την Ιωνίδειο και την ανάγκη κατεδάφισης του κτιρίου του το 1914, όλοι οι μαθητές του περνούν στο κτίριο του Ιωνίδη το οποίο πλέον φιλοξενεί όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης πλέον. Από το 1935, μια ιστορική χρονιά για το σχολείο, μετατρέπεται η Ιωνίδειος σε πρότυπο με εξαιρετικά υψηλό επίπεδο σπουδών και καθηγητών. Εκεί το σχολείο αποδεικνύεται καταλύτης για την ανάπτυξη της πόλης, γιατί συνέβαλλε στην άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων , σε μια ιδιαίτερα ταξική κοινωνία όπως αυτή του Πειραιά του 30 με την συνύπαρξη αστών και εργατών. Εκεί λοιπόν έρχεται ένα σχολείο που με αυστηρά διαφανείς διαδικασίες δίνει την ευκαιρία για υψηλό επίπεδο σπουδών, τόσο στο παιδί του γιατρού της εποχής αλλά και του εργάτη. Στην πλειοψηφία τους οι μαθητές της Ιωνιδείου προέρχονταν από χαμηλά και μεσαία κοινωνικά στρώματα, κατάφεραν όμως να εξελιχθούν σε διακεκριμένες προσωπικότητες για τον Πειραιά και την χώρα, ενώ μάλιστα πολύ έγιναν γνωστοί και στο εξωτερικό. Τροφοδότησε με επιστήμονες, αθλητές, ανθρώπους του πνεύματος και του πολιτισμού τον Πειραιά συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ανάπτυξη της πόλης και στην ενδυνάμωση της.
Μεγάλη η συνεισφορά του σχολείου στην πόλη ως σήμερα λοιπόν, τι γίνεται με το αύριο όμως; Τι έχει να προσφέρει η Ιωνίδειος στο μέλλον;
Το αύριο της Ιωνιδείου δεν είναι μόνο το σχολείο, είναι κυρίως οι απόφοιτοι του, αυτοί πρέπει να συμβάλλουν για να έχει μέλλον. Όλοι μαζί πρέπει να δώσουν πνοή σε αυτόν τον ζωντανό οργανισμό, υψηλού επιπέδου παιδείας στην πόλη. Μιλάμε για ένα σχολείο δημόσιο, το οποίο δίνει την δυνατότητα χωρίς δίδακτρα σε όλα τα παιδιά του Πειραιά, αλλά και άλλων περιοχών που θα περάσουν τις εσωτερικές εξετάσεις, να απολαύσουν υψηλού επιπέδου παροχές και συνθήκες ανταγωνιστικές ακόμα και με σχολεία του ιδιωτικού τομέα. Αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό και σπάνιο για το οποίο καθοριστικό ρόλο παίζει η φυσιογνωμία του σχολείου ως πρότυπο. Πρόκειται για μια μεγάλη εκπαιδευτική ευκαιρία.
Άρα δεν θεωρείς ότι πρότυπο σημαίνει φραγμός ή κοινωνικός διαχωρισμός όπως λένε πολλοί;
Όχι και θα εξηγήσω γιατί. Είμαι αντίθετος στην λαχειοφόρο αγορά της κλήρωσης, δεν θεωρώ ότι η εκπαίδευση είναι λαχνός. Πρέπει να δίνονται ευκαιρίες σε όλους και ο καθένας να διεκδικεί ότι του αναλογεί. Όταν ξέρεις ότι το παιδί σου έχει την δυνατότητα να πάει σε ένα πολύ καλό δημόσιο σχολείο στην πόλη του χωρίς το βάρος των διδάκτρων με κριτήριο την προσπάθεια και την θέληση του για κάτι διαφορετικό, αυτό δεν αποτελεί φραγμό αλλά το αντίθετο προοπτική για το ίδιο αλλά και για το επίπεδο παιδείας της πόλης. Μιλάμε για ένα σχολείο ποιότητας, μακάρι να έχεις και ένα αντίστοιχο δημοτικό θέατρο δίπλα και ένα καλό δημοτολόγιο, αυτή η εξέλιξη μπορεί να παρασύρει θετικά και άλλες δομές του δημοσίου που υποβαθμίζονται συνεχώς και μένουν πίσω στις εξελίξεις. Είναι μια αφορμή για πρόοδο και η πρόοδος του δημοσίου δίπλα στον ιδιωτικό τομέα αποτελεί επιχείρημα για την διατήρηση και την αναβάθμιση του και όχι για την διάλυση του, όπως συμφέρει να λένε πολλοί που αντιμάχονται το νέο που συνάμα είναι δύσκολο αλλά ελπιδοφόρο τελικά για την κοινωνία μας. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι και ισοπεδωμένοι, κάποιοι έχουν την δυνατότητα δίκαια να ξεχωρίσουν, αυτή είναι μια στοιχειώδης παράμετρος εξέλιξης του δημοσίου σε σοβαρές βάσεις που δεν έχουν σχέση με τις σημερινές. Εδώ θα παραχθεί και έρευνα, συνεργαζόμαστε με το Πανεπιστήμιο Πειραιά, κάνουμε δραστηριότητες συνεχώς, θέλουμε το σχολείο ναυαρχίδα στην παιδεία. Κάτι σημαντικό ακόμα οι όμιλοι του σχολείου, όπως της μουσικής, των μαθηματικών και άλλων παροχών είναι ανοιχτοί και σε μαθητές άλλων σχολείων στην μορφή εξωσχολικών δραστηριοτήτων και παρέχονται επίσης δωρεάν. Μιλάμε για ένα άνοιγμα που κάνουν στην κοινωνία τα πρότυπα σχολεία που παρόμοιο δεν υπάρχει.
Πες μου κάτι που δεν ξέρει πολύς κόσμος, ισχύει ότι από την Ιωνίδειο ξεκίνησε η ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού;
Και βέβαια ισχύει, σε προκαλώ να πας στην ιστοσελίδα του Ολυμπιακού να δεις τι γράφει. Λέει ήταν τα μέσα της δεκαετίας του 30 όταν ξεκίνησε από μαθητές της Ιωνιδείου σχολής η πρώτη ομάδα μπάσκετ του συλλόγου. Είναι κάτι που το λέω και ανατριχιάζω, όχι επειδή είμαι οπαδός του Ολυμπιακού αλλά γιατί είμαστε άρρηκτα συνδεδεμένοι με την μετέπειτα ομάδα του πρωταθλητή Ευρώπης, οι μαθητές μας την ξεκίνησαν! Και πώς έγινε αυτό, τυχαία; Όχι καθόλου, το 1936 ήρθε στην Ιωνίδειο ο καθηγητής Σταματάκης σαν γυμναστής ο οποίος είχε μεταπτυχιακό από την Αμερική, σε ένα άγνωστο άθλημα τότε την καλαθόσφαιρα και ξεκίνησαν στην Ιωνίδειο όταν το μπάσκετ ήταν κάτι που λίγοι γνώριζαν, να παίζουν και μάλιστα σε υψηλό επίπεδο. Αυτή η ιστορία θα μπορούσε να είναι σενάριο ταινίας και όμως είναι εντελώς πραγματική.
Άλλες χρυσές σελίδες αποφοίτων της Ιωνιδείου υπάρχουν;
Αμέτρητες δεν ξέρω τι να πρωτοαναφέρω, ενδεικτικά γνώρισα τον πρώτο play maker αυτής της ομάδας, τον αείμνηστο Σπύρο Ανδρεάδη αγωνιστή της εθνικής αντίστασης που διώχθηκε για τα πολιτικά φρονήματα του, με βοήθησε να βρούμε τους μαθητές της Ιωνιδείου, εκείνους τους ήρωες που έχασαν την ζωή τους από τους Γερμανούς και να φτιάξουμε μια αναθηματική πλάκα στην μνήμη τους. Ο θρυλικός καθηγητής Γεώργιος Κότσιρας που βασανίστηκε και εκπαραθυρώθηκε από τον τέταρτο όροφο της ΕΣΑ για την αντίσταση του, αυτό το σχολείο έχει ήρωες, έχει δώσει νεκρούς. Δεν του έχει δοθεί η αξία που πρέπει και για αυτό δεν έχουν την ευθύνη μόνο οι πολιτικοί και η κατάσταση στην παιδεία.
Εσύ ασχολείσαι με τον σύνδεσμο αποφοίτων της Ιωνιδείου πριν γίνεις πρόεδρος, από πιτσιρίκι 18 χρονών, τι σε ήταν αυτό που σε μάγεψε;
Θα σου δώσω με παραδείγματα αυτήν την απάντηση. Προσπαθήσαμε πρόσφατα μαζί με τον Σπύρο Αβραμιώτη λυκειάρχη της Ιωνιδείου και έναν πολύ καλό καθηγητή από την Πάτρα να οργανώσουμε μια συνάντηση της τάξης του 63 για τα 50 χρόνια που έκλεισε, τι να σου πρωτοπεριγράψω από τις εικόνες αυτές; Μεγάλοι άνθρωποι έκαναν σαν παιδιά, προσπαθούσαν να αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλον και όταν το κατάφερναν η συγκίνηση ήταν τεράστια. Μάλιστα μπήκαν και σε τάξη, έκατσαν στα θρανία, έβγαλαν απουσιολόγιο, πήραν απουσίες, γυρίσαν το σχολείο συζήτησαν. Να σου πω για την τάξη του ’40 που πλέον έχουν μείνει 5 άτομα και συναντιούνται κάθε χρόνο από το 1955 είναι ρεκόρ, αυτό είναι απίστευτα συγκινητικό. Η Ιωνίδειος είναι ένα μια ομοσπονδία κρατών, τα κράτη αυτά αποτελούν οι τάξεις της, κάθε μια ενδιαφέρεται για τον εαυτό της εδώ ξεκινά ο σημαντικός ρόλος του συνδέσμου αποφοίτων. Εμείς προσπαθούμε να ενώσουμε μεταξύ τους τους απόφοιτους όλων των τάξεων από τον μικρότερο ως τον μεγαλύτερο με κοινό σημείο αναφοράς το σχολείο για ένα κοινό σκοπό. Αυτός είναι να προβάλλουμε το σχολείο, να παράγουμε έργο κοινωνικό και πολιτισμικό, να στηρίξουμε τις δράσεις των συναπόφοιτων. Ο στόχος είναι να είμαστε ενωμένοι σαν μια ομάδα. Για εμάς το πιο σημαντικό δεν είναι το ποιο πανεπιστήμιο τελειώσαμε, αλλά το σχολείο μας. Έχει περάσει στο dna μας αυτό. Όσο για εμένα , από παιδί είχα μέσα μου το συλλογικό στοιχείο. Δεν ήθελα να το διοχετεύσω στην πολιτική, ήμουν άλλωστε κατά των πολιτικών νεολαιών και ο σύνδεσμος αποφοίτων μου έδωσε την ευκαιρία να δραστηριοποιηθώ, κάναμε ένα ζωντανό κύτταρο και βέβαια γνώρισα μοναδικές προσωπικότητες.
Πες μου για τις προσωπικότητες που πέρασαν από την Ιωνίδειο, μπορείς να μου αναφέρεις κάποιες που είναι ευρύτερα γνωστές;
Όσες και να σου πω θα είναι λίγες, θα αδικήσω πολλούς. Θα πω ενδεικτικά κάποιους που έρχονται στο μυαλό μου. Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου μουσικός, Βασίλης Διαμαντόπουλος , ο Αιμίλιος Βεάκης, ο Σάκης Μπουλάς, ο Γιώργος Σαρρής από τους ζιγκ ζάγκ, ο Νίκος Ξανθούλης διευθυντής της παιδικής λυρικής σκηνής, επιστήμονες σημαντικοί όπως ο Ανδρέας Τζάκης γνωστός υπατολόγος, ο Ιγνάντιος Αντωνιάδης διευθυντής του Cern, να πάω πιο πίσω; Νιρβάνας, Πικιώνης, Σακελαράκης, ο αγωνιστής Τάκης Μπενάς, η ολυμπιονίκης Κραβαριώτη,η Μπεκατώρου, άπειροι πολιτικοί και ο υπουργός παιδείας ανάμεσα τους, ο δημοσιογράφος Κώστας Βερνίκος, Σκουντής, ο Κωνσταντίνος Τζούμας ο εφοπλιστής Νιάρχος μέχρι και ο Παπαδιαμάντης πέρασε από την Ιωνίδειο. Όσο μεγάλος και καταξιωμένος και να είναι ένας απόφοιτος, όταν του χτυπά την πόρτα ο σύνδεσμος αποφοίτων γίνεται παιδί. Ένα παράδειγμα είναι ο Γιώργος Μπόμπολας, όταν τον επισκέπτεται κάποιος από το σχολείο παρατά τα πάντα.
Η δική σου παρουσία σαν πρόεδρος του συνδέσμου αποφοίτων της Ιωνιδείου, γείωσε σημαντικά τον σύνδεσμο στην τοπική κοινωνία, έκανε δυναμική την παρουσία του, έχει κοινωνική αναφορά σε γεγονότα, διαθέτει πλέον μέσα κοινωνικής δικτύωσης facebooκ, ιστοσελίδα σύγχρονη και διαδραστική. Ήταν στόχος σου αυτό;
Έπρεπε να πείσουμε για πολλά. Σκέψου όταν θέλαμε να κάνουμε γκρουπ στο facebook πολλοί συναπόφοιτοι ήταν αρνητικοί καθώς το είχαν συνδέσει με κάτι χαμηλότερου επιπέδου που προορίζεται για φλερτ ή ότι άλλο εκτός από την ανάδειξη ενός συνδέσμου αποφοίτων. Και όμως το τολμήσαμε, εγώ και η ομάδα των ανθρώπων που αναλάβαμε τον σύνδεσμο επιδιώξαμε μια νέα προοπτική, ο σύνδεσμος δεν είναι πια ένα μέσο για να συναντιούνται μόνο που και που οι απόφοιτοι του, ούτε απλά για να βραβεύουμε κάποιους καθηγητές με προσφορά, θέλαμε να προσφέρουμε εκεί που υπήρχε κενό. Ξεκινήσαμε να κάνουμε πολιτισμικές εκδηλώσεις για τους πολίτες του Πειραιά και όχι μόνο στον χώρο μας, φέραμε απόφοιτους πανελλήνιας εμβέλειας να συμμετέχουν σε αυτές, κάναμε παρουσιάσεις βιβλίων με το κανάλι ένα. Ένα ενδεικτικό παράδειγμα είναι η παρουσίαση του βιβλίου του Κωνσταντίνου Τζούμα. Σε πληροφορώ πως το 60% των ανθρώπων που ήρθαν δεν ήταν απόφοιτοι. Οι απόφοιτοι θα έρθουν σε πιο τυπικές διαδικασίες όπως μια συνάντηση. Αλλά εμάς δεν μας έφτανε αυτό, θέλαμε να ακουστεί ο σύλλογος. Εκσυγχρονίσαμε την εφημερίδα του συνδέσμου, δημιουργήσαμε ισχυρή παρουσία στα social media, συνεργαστήκαμε με τοπικές εφημερίδες και σταθμούς, η φωνή των Πειραιωτών για παράδειγμα μας έκανε ακόμα και ολοσέλιδα. Συνεργαστήκαμε με τον δήμο, με συλλόγους, με εκδοτικούς οίκους με το ΠΑ.ΠΕΙ., με το ινστιτούτο Κωνσταντίνου Καραμανλή, καταφέραμε να γίνουμε ένας αξιόπιστος χώρος για να εκφραστούν οι άνθρωποι του σχολείου και μη, αυτό είναι μεγάλη τιμή. Προβάλλαμε πολύ την δράση μας και έτσι ανεβάσαμε και το σχολείο, είμαστε και εμείς μέρος του παρά το γεγονός ότι κάποτε είχε μια πιο επιφυλακτική στάση απέναντι μας. Σιγά σιγά οι πόρτες άνοιξαν και τώρα ο σύνδεσμος αποφοίτων δίνει συχνά το παρόν σε αυτό, εξάλλου το σήμα μας είναι και θα είναι αυτό της Ιωνιδείου. Δώσαμε τον χώρο μας ακόμη για να κάνουν εκδηλώσεις όλα τα κόμματα πλην της Χρυσής Αυγής και αναδείξαμε όλους τους αποφοίτους μας που ήταν κατά καιρούς υποψήφιοι, χωρίς διακρίσεις, με τίτλο επιλέξτε συναπόφοιτους στα ψηφοδέλτια της επιλογής σας.
Σε μια δύσκολη περίοδο για όλους, με πυκνό επαγγελματικό πρόγραμμα και μια νέα σελίδα που ανοίγει στην ζωή σου, αυτή του μπαμπά, εσύ πάντα έχεις χρόνο για τον σύνδεσμο αποφοίτων της Ιωνιδείου, θα μπορούσε να ζήσεις χωρίς να ασχολείσαι;
Είμαι εθισμένος με την έννοια ότι κερδίζω πολλά, όχι οικονομικά αλλά ανθρώπινα, καλούς φίλους, μεγάλους δασκάλους, έμαθα να κάνω πολλά πράγματα μέσα από τον σύνδεσμο αποφοίτων και την οργάνωση του, ακόμα και στην επαγγελματική μου ζωή στο πανεπιστήμιο έγινα καλύτερος και πολλές φορές καλεσα αποφοίτους για να συμμετέχουν σε δράσεις και εκδηλώσεις του πανεπιστημίου Αθηνών ειδικά σε σχέση με την επιχειρηματικότητα. Δεν με νοιάζει να είμαι πρόεδρος για πάντα, αν κάτι θες να υπάρχει πρέπει να ετοιμάζεις την αυτοκατάργηση σου παράλληλα για να συνεχίσουν άλλοι και να μην σταματήσει αυτό. Εγώ δεν είμαι από τους πλούσιους προέδρους οικονομικά αλλά είμαι πλούσιος σε ανθρώπινο δυναμικό , έχω δίπλα μου ανθρώπους με όραμα, δημιουργικότητα και όρεξη. Περνάμε μαζί και τα δύσκολα, για να τα καταφέρουμε με λογαριασμούς, χαράτσια, εφημερίδα δίνοντας πραγματική μάχη για να τα διατηρήσουμε, καθώς και η δυνατότητα των αποφοίτων να συνδράμουν εξαιτίας της κατάστασης έχει μειωθεί. Δεν θέλω να γίνω σαν κάτι υπέργηρους προέδρους συνδέσμων που θυμούνται τους νέους όταν δεν μπορούν πια και τότε δεν είναι κανείς εκεί, εμείς παλεύουμε χωρίς εξαρτήσεις. Δεν κλείνουμε την πόρτα σε κανέναν, θέλουμε την παρουσία όλων. Πολλοί με κατηγόρησαν ότι θέλω να κερδίσω κάτι από αυτό, να ασχοληθώ με την πολιτική ή ό,τι άλλο, το δικό μου σαράκι είναι η παιδεία και το πανεπιστήμιο, δεν επιδιώκω κάτι άλλο. Τέλος δεν είναι τυχαίο ότι εμείς έχουμε μια συμμετοχή στις εκλογές του συνδέσμου η οποία είναι πολύ μεγαλύτερη από άλλους πιο παλιούς και πολυπληθής συνδέσμους.
Πως είναι να περνάς τα δύσκολα του συνδέσμου αποφοίτων, όταν μέσα στην κρίση οι περισσότεροι συναπόφοιτοι αδυνατούν να στηρίξουν τόσο αποτελεσματικά όσο άλλες πιο εύκολες εποχές;
Έχω ξενυχτήσει στέλνοντας ειδοποιήσεις για να κάνουμε εκπομπές, για να βγει η εφημερίδα, έχει τύχει ακόμα και στην δουλειά μου να ασχολούμαι με τον σύνδεσμο, το σκέφτομαι και γελάω τώρα. Θα μπορούσα την ώρα που ασχολούμαι με τον σύνδεσμο να ασχοληθώ με το πως θα δουλέψω περισσότερο για χρήματα σε αυτήν την δύσκολη συγκυρία όπως με προέτρεψαν ακόμα και συγγενείς μου και όμως προτίμησα να ζοριστώ αλλά όχι να μειώσω την δράση μου στον σύλλογο. Εδώ έχουμε να δώσουμε μεγάλους αγώνες, ο ένας είναι αυτός για το πρότυπο σχολείο που είναι σημαία μας, να μεγαλώσει και να γίνει πιο γνωστός ο σύνδεσμος, να προσφέρουμε στην πόλη. Το σχολείο έχει γίνει γνωστό από τις δράσεις των αποφοίτων του, το λέω και ας με κατηγορήσουν ήταν το δεύτερο σε αιτήσεις για εισαγωγή σχολείο, ένα σχολείο του Πειραιά και όχι της Αθήνας, περάσαμε ακόμα και το Βαρβάκειο αυτό είναι ένας δείκτης ποιότητας.
Ο Δήμος τι θα ήθελες να κάνει για το σχολείο, είσαι ικανοποιημένος;
Ο Δήμος πρέπει να αξιοποιήσει την Ιωνίδειο για το καλό του Πειραιά, έχει τα χρήματα, έχει τους ανθρώπους, τη δυνατότητα να το κάνει. Να υπενθυμίσει στην κοινωνία τι προσέφερε αυτό το σχολείο. Όπως ενδιαφέρεται για το δημοτικό θέατρο του Πειραιά να κάνει το ίδιο και για το κεντρικό σχολείο της πόλης. Εμάς μας κάλεσε ο εμπορικός σύλλογος Πειραιά σε εκδήλωση για τους ευεργέτες της πόλης συμπεριλαμβάνοντας και τον Ιωνίδη, η τοπική κοινωνία μας ξέρει, μας εκτιμά, επιθυμεί την συνομιλία μαζί μας, είμαστε ένα αρκετά υπολογίσμο μέγεθος. Θα ήθελα όπως μας σέβονται όλοι να κάνει το ίδιο και ο δήμος να μας ακούσει περισσότερο, να μην μας απαντά μικροπολιτικά, να μην αναφέρει τι έκανε στο παρελθόν ως επιχείρημα ή να μας συγκρίνει με άλλες άσχημες καταστάσεις σχολείων σαν επιχείρημα για να μην γίνει τίποτα. Τι θέλουμε λοιπόν, να υποβαθμιστεί και αυτό; Δεν είναι λύση να τραβάμε προς τα κάτω, θέλω την εφαρμογή του νόμου για τα πρότυπα. Θέλουμε και από τον συναπόφοιτο υπουργό παιδείας να κινηθεί περισσότερο δραστήρια σε αυτήν την κατεύθυνση και να συνδεθεί το σχολείο με το πανεπιστήμιο και την έρευνα. Δεν μπορεί μια επιτροπή που συνεδριάζει μια στο τόσο να παίρνει αποφάσεις για τα πάντα, αυτό πλήττει και τα πρότυπα που δεν μπορούν αυτόνομα να κινηθούν, θέλουμε τα πάντα γαντζωμένα σε έναν κεντρικό μηχανισμό, αυτό δεν προχωράει. Ακόμη θα ήθελα οι γονείς και οι απόφοιτοι να συνδράμουν για το καλό του σχολείου, όσοι προσπάθησαν να διώξουν την Ιωνίδειο δεν το κατάφεραν ποτέ, χρέος μας να μεταλαμπαδεύουμε την ιστορία της Ιωνιδείου, να μένουν οι άνθρωποι της δίπλα, είναι τίτλος σημαντικός να είσαι απόφοιτος της Ιωνιδείου, εμείς αυτήν την ιστορία δεν την χαρίζουμε, δεν θα την αφήσουμε να σβήσει.
Πηγή: peiraiotika.gr